Warsztaty

Otóż i proponuję

dość oryginalny

zestaw konkretnych umiejętności

w dźwięku – zapowiedź warsztatów pisania piosenek (edycji nr 2), oraz „Kursu dla otwartych głów: książka przyszłości” – wersja online /jesień 2020 Książnica Podlaska

Warsztaty pisania piosenek vol. II Podlasie Slow Fest
Materiał Doroty Sokołowskiej 😉
muzyka Michał Jacaszek, (w ‚zamaskowaniu’ Akari_), a słowa – Miłka

Warsztaty na Podlasie Slow Fest już po raz drugi, gdyż… Potrzebujemy optymizmu. Dużej dawki. Dlatego pomogę napisać dobrą, optymistyczną piosenkę, piosenkę – pocieszycielkę, piosenkę – talizman, piosenkę na głęboki oddech 😉
To da się zrobić lekko, bez generowania stresu, bez obaw, bez napięcia. Są na to sposoby! Wprawdzie nie na każdego działają, ale po warsztatach – będziesz mieć pomysł na swój tekst (a przynajmniej na pierwsze, zgrabne linijki)
***
Szanowny adepcie sztuki pisania piosenek – jeżeli o mnie dotąd nie słyszałeś – to nic dziwnego. Ukrywam się. Za słowami najczęściej. Piosenki piszę od lat dwudziestu co najmniej, kiedyś dla siebie – teraz dla rozmaitych artystów, zajmujących się bardzo rozmaitą muzyką.

Dzień 1

Trochę teorii, rozmowa o oczekiwaniach
Budowa piosenki i jej zastosowanie
Rytmika, jako wsparcie
Balansowanie nastrojem jako ułatwienie
Pomysł jako podstawa (szukanie, segregowanie, próba wygenerowanie kilku na miejscu)
Jak piszący dogaduje się ze śpiewającym, jeśli to nie ta sama osoba? (BHP współpracy)

Dzień 2

Każdy z uczestników pisze piosenkę: wersje próbne, lekki szkice, rozwiązania dylematów
Wersja z muzyką
Wersja bez muzyki
Konkretne dyskusje o konkretnych pomysłach
Ćwiczenia z wyobraźni – czyli jak to zabrzmi i kto zaśpiewa to tak, jak należy (lub nauka wypuszczenia tekstu w świat)

***

W programie warsztatów dodatkowo- przyglądanie się wybranym przykładom dobrych tekstów, spróbujemy je opisać i nazwać. Różnicowanie językowe – możliwości i ograniczenia.

Czy istnieją uniwersalne zasady, które pomagają w napisaniu tekstu piosenki?

Tajemnica tekstu „skrojonego” na miarę danego wykonawcy.

W warsztatach mogą wziąć udział wszyscy chętni. Niezależnie od artystycznego doświadczenia, słuchu muzycznego i tak zwanych zdolności pisarskich.

INNE WARSZTATY:

Ciało jak instrument przekazywania treści intelektualnych

Krótki (a praktyczny) warsztat na temat pozawerbalnej komunikacji

  1. Postawa jako podstawa – 1, 5 godziny (teoria i praktyka – ćwiczenie)
  2. Sztuczki i manipulacje – a prawda żywego organizmu  (teoria, dyskusja, praktyka) – 1, 5 godziny
  3. Gdy szata zdobi człowieka – teoria, dyskusja, zabawa przykładami (1, 5 godziny)
  4. Nauczyciel akademicki a media – sposoby współpracy i zasady funkcjonowania w mass mediach (teoria i praktyka) 1, 5
  5. Elementy pracy z głosem

Czas – 6 godzin

Siła głosu – warsztat pokazujący sposoby na efektywną i efektowną pracę głosem.

Nauczyciele akademiccy nabędą prawidłowych nawyków i poprawią umiejętności właściwego korzystania z aparatu mowy – bez wysiłku, zbędnego obciążania gardła i strun głosowych, co ma także wpływ na zmniejszenie ryzyka wystąpienia w przyszłości chorób narządu głosu u nauczycieli. 

Proponowany program zajęć:
a) elementy relaksacji (sposoby na nerwowe sytuacje, radzenie sobie z dyskomfortem) –   1 spotkanie x 1,5 godziny
b) ćwiczenia oddechowe  i ćwiczenia głosowe – 1 spotkania   x 2 godziny

Cel:

  • nabycie umiejętności odpowiedniego dla uczestnika sposobu oddychania
  • nabycie umiejętności wydobywania donośnego głosu przy małym wysiłku, bez przesilania strun głosowych
  • wypracowanie odpowiednich nawyków związanych z używaniem narządu głosu
  • na czym polega prawidłowa emisja głosu,
  • ćwiczenia artykulacyjne i oddechowe,
  • uruchamianie rezonatorów głosowych,
  • higiena pracy głosem,
  • głos jako narzędzie w pracy pedagoga.

Nauczyciel i sprawy niemożliwe –  sztuka dbania o własną kreatywność 

Myślenie kreatywne, to myślenie prowadzące do uzyskania oryginalnych i stosownych rozwiązań. Alternatywna, bardziej codzienna definicja kreatywności mówi, że jest to po prostu zdolność tworzenia czegoś nowego, aby codziennie wychodzić z ram, trzeba to wychodzenie trenować.

I tego się można nauczy , a potem  ćwiczyć jak w siłowni mięśnie 😉

– zasady pobudzenia wyobraźni

– ćwiczenia na konstruowanie wewnętrznych obrazów

– kilka zasad mnemotechniki (łańcuszek skojarzeń, pałac)

– co by było, gdyby (z ustalonym finiszem)

Dbanie o wyobrażeniowy warsztat

Fantazje ludzkie budują się z doświadczeń, które są jak cegiełki, klocki – im jest ich więcej, im bardziej różnorodne, tym wspanialsza budowla może powstać. Należy zatem dbać o bogactwo doświadczeń i bodźców! Nigdy nie wiadomo, co się przyda, co się z czym połączy w wyobraźni. Klockiem może być wszystko: zapach nowej książki, smak kostki czekolady, dreszcz na widok kosmatego pająka, głupia odpowiedź zdenerwowanego studenta… – wyobraźnia kiedyś z tego skorzysta…

  • Sprawdzamy co się da i poszukujemy  smaku, na podstawie case study

Zdrowie mózgu

  • Na wyobraźnię działa też ciśnienie czy wilgotność powietrza
  • to, co zjedliśmy poprzedniego dnia.
  • Na pracę wyobraźni wpływa to samo co na ogólny stan emocjonalny. (obniżony nastrój – zatem wyobraźnia będzie nam podsuwać ponure wizje. A gdy mamy świetny humor –  Wizje będą energiczne i optymistyczne)

2 spotkania x 1, 5 godziny

Dla tych, którzy piszą teksty naukowe i nienaukowe, dla świata, dla studentów, dla siebie.

Sztuka pisania dla nieco mniej odważnych – warsztaty

kontakt@milkamalzahn.pl

Warsztaty pisania przeważnie skupiają się na technikach, na przedstawieniu narzędzi do tego, by  można było zrealizować pisarski plan.  To jest oczywiście bardzo ważne, lecz znajomość narzędzie to krok drugi. Pierwszym krokiem do napisania swojego wymarzonego tekstu jest rozbudzenie wyobraźni i świadome rozłożenie skrzydeł, które nas  poniosą od początku tematu, aż do jego końca. Niektórzy nazywają ten stan weną i sądzą, że nie można na nią liczyć.. cóż – wiem na pewno, że wena to logiczny sprzymierzeniec, naprawdę można w sobie takie otwarcie na treść, niekiedy zaskakujące – wypracować.

Potrzebujemy do tego jedynie chęci i szczyptę odwagi.

Trzeba pamiętać, że pisanie to niezwykła przygoda, a nie żmudna praca domowa.

Jest to propozycja dla osób, które chcą się rozwijać, zdobywać nowe umiejętności i czerpać z tego przyjemność. Warsztaty skierowane są dla całkiem początkujących Piszących , jak dla tych którzy potrzebują dodatkowych wskazówek, inspiracji i motywacji do pracy.

Odnajdą się tutaj ci, , którzy nie wiedzą jak zacząć i nie są pewni siły osobistej wyobraźni, oraz ci którzy lubią pisać, lecz nie są pewnie czy pisanie lubi ich.

W przyjaznej atmosferze, będzie można poćwiczyć swoją językową kreatywność, elastyczność myślenia i wyobraźnię. 

1# Zagadki kreowania

Ćwiczenia kreatywności,  proste zadania na aktywowanie wyobraźni, przekraczanie jej granic: przykłady z życie wzięte oraz wzięte z  literatury

Sztuka dbania o własną kreatywność: Kreatywność (postawa twórcza; od łac.creatus) to twórczy proces umysłowy, pociągający za sobą powstawanie nowych idei, koncepcji, lub nowych skojarzeń, powiązań z istniejącymi już ideami i koncepcjami. Myślenie kreatywne, to myślenie prowadzące do uzyskania oryginalnych i stosownych rozwiązań. Alternatywna, bardziej codzienna definicja kreatywności mówi, że jest to po prostu zdolność tworzenia czegoś nowego.

I tego się można nauczy , a potem  ćwiczyć jak w siłowni mięśnie 😉

2# Słowa elastyczne

Do kreowania w literaturze (ale i w życiu) używamy słów. Dlatego  dobrze, że zdać sobie sprawę z ich wszelkich konotacji i obrazów jakie wywołują i na co się te obrazy i konotacje mogą przełożyć.

Krótka dyskusja

Ćwiczenie słowotwórcze

Magia pierwszego zdania, pierwszej frazy (ćwiczenia praktyczne)

3# Inspiracje (sztuka odnajdywania do nich ścieżek, czyli stań się swoim przewodnikiem)

Nau­kowcy z Uni­ver­sity of Geor­gia prze­pro­wa­dzili bada­nie spraw­dza­jące jaki wpływ na kre­atyw­ność ma rola, którą sobie przy­pi­su­jemy. Dwie grupy bada­nych otrzy­mały kilka przedmio­tów codzien­nego użytku, dla któ­rych miały wymy­ślić różne moż­liwe zasto­so­wa­nia. Osoby w pierw­szej gru­pie miały także wyobra­żać sobie, że są eks­cen­trycz­nym poetą. Pozo­stała część uczest­ni­ków bada­nia wcie­lała się w rolę kon­ser­wa­tyw­nej biblio­te­karki.

Wy­niki nie pozo­sta­wiły naj­mniej­szych wąt­pli­wo­ści. Osoby uda­jące kre­atyw­nego twórcę wymy­śliły znacz­nie wię­cej roz­ma­itych zasto­so­wań, a ich pro­po­zy­cje były dużo bar­dziej pomy­słowe. The Cre­ative Ste­reo­type Effect — bo tak nazywa się to zja­wi­sko — udo­wad­nia, że pierw­szym kro­kiem do szu­ka­nia inno­wa­cyj­nych pomy­słów jest pew­ność sie­bie i wiara, że jest się w sta­nie takie roz­wią­za­nia two­rzyć.

Pretekstem do pisania może być stara fotografia, którą bardzo lubisz, płaszcz, którego używała jeszcze Twoja mama albo wspomnienia dotyczące miłości, narodzin, podróży, pracy – wszystkiego, co zachowujemy w pamięci jako ważne i cenne.

4# Odwaga i konsekwencja – proste praktyczne porady budzące w piszącym lwa,

5# Kontrolowane szaleństwo w pisaniu o nauce – przykłady ukazującą nieokiełznaną wyobraźnię oraz krótka rozmowa o tym, jak może z tego faktu skorzystać.

6# Małe teksty o dużych sprawach – jak okiełznać za pomocą wyobraźni wątki publicystyczne – rola metafory;

7# Duże teksty sercem pisane – kwestia szczerości w pisaniu i  problem związany z oceną w środowisku, w rodzinie.; temat pisarskiej zgody z samym sobą, bo to dotyczy zarówno listów do bliskich, jak i wpisów na facebooku.

3 spotkania x 1, 5 godziny

pisarz w szkole

autorskiej autoprezentacji…

Pisarz w szkole autorskiej autoprezentacji

Gdy wypuszczamy na rynek naszą książkę (pierwszą lub wszystkie kolejne) wiemy, że „na początku jest słowo”, ale potem musi, naprawdę musi, pojawić się także sam Autor. Wymogi rynku są takie, że prędzej czy później Autor będzie musiał przeczytać fragment swojego tekstu komuś więcej niż rodzinie; albo powiedzieć coś adekwatnego do mikrofonu i (o zgrozo) dać się sfotografować!

Wiem (z własnego doświadczenia), że wielu pisarzy w tym momencie malowniczo przewraca oczami, ale kto zapamięta debiutanta, którego w dużym stopniu nie ma, hę? Nawet najlepsze recenzje nie zapewnią tej odrobiny ludzkiego ciepła, niebanalności, porozumienia, którego pragną czytelnicy.

Jak zatem zabrać się za to, by swoją skromną osobą zaświadczyć, że warto sięgnąć po tę (akurat i dokładnie TĘ) książkę?

UWAGA – ten warsztat nie będzie uczyć autoprezentacji marketingowej! Nie sprzedajemy książki –świadomie otwieramy drzwi do atmosfery świata naszej literatury, przedłużamy jej działanie, wyciągamy rękę do czytelnika, który jeszcze do naszej historii nie wskoczył!

Pisarz dla czytelnika to łączenie ciała i treści, warsztaty zaś mają na celu uwolnienie osoby piszącej z gorsetu (ewentualnych) hamujących wyobrażeń.

Wspólnie poszukamy optymalnego sposobu jednoczesnego i spójnego zaprezentowania Autora oraz jego dzieła (lub jeśli dzieła ukończonego jeszcze niema: Autora i świata który kreuje, pisząc).

Warsztaty zakładają indywidualne podejście do każdego uczestnika, wydobycie i podkreślenie intrygujących (także z punktu widzenia współczesnych mediów) cech, charakterystycznych dla jego twórczości i współbrzmiących z osobowością Autora.

………………………………………………………………………..

WPROWADZENIE DO ROZPROWADZENIA WYOBAŻEŃ

Luźna rozmowa z uczestnikami o tym co piszą, jak piszą i dlaczego tu są. 😉 Krótkie zapoznanie się z tekstami, które tworzą, z tematami, które ich fascynują.

Zapytam o fascynacje literackie, o inspiracje, o to, jak piszą i jak odpoczywają od pisania, jakie mają marzenia dotyczące swojej książki, a jakie obawy. W ten sposób zobaczymy mocne i słabsze strony piszących, stworzymy bazę dla zmian, wynikających z nowego punktu widzenia i rozumienia roli pisarza.

Czas: 13 minut wprowadzenia + po 13 minut na każdego uczestnika

……………………………………………………………..

Wyobrażenie #1 Wygląd nie ma znaczenia

No cóż…

Nie ma pisarskiego dresscode’u, jednak wyznaczeniu outfitu w tej „podróży” wspierającej książkę w drodze do czytelniczych serc – warto brać go pod uwagę. Jeśli wydaje nam się, że gust to osobista sprawa, to zapewniam, że w przypadku pisarzy nie chodzi o gust. Gusta pozostawimy nietknięte! Natomiast „Ubiór, sposób jego noszenia, uczesanie i sam dobór garderoby oraz inne zewnętrzne zachowania to informacja o tym, co dzieje się w ludzkim wnętrzu” – tak twierdzi m.in. psycholog Dariusz Tarczyński, autor „Nieinwazyjnej Analizy Osobowości” (którą się jednak zajmować nie będziemy).

Podczas warsztatów sprawdzimy zaś, jak można wyeksponować te wewnętrzne treści, które są kompatybilne z naszą literacką opowieścią, komfortowe dla nas samych i intrygujące dla odbiorców.

Prawda jest bowiem taka, że współczesny czytelnik dostaje w pakiecie i książkę, i autora, którego profile społecznościowe może śledzić, swobodnie oglądać zdjęcia z rozmaitych spotkań albo poznać go podczas autorskiego spotkania.

Inne zagadnienia:

Fotogeniczność i zasady tej gry w TV

Wystąpienie bardzo publiczne i zachowanie własnej kameralności

Proste, indywidualne porady wizerunkowe (zawsze, ale to ZAWSZE) w odniesieniu do napisanego prze autora dzieła

Oduczenie społecznego warunkowania się na to, jak „należy” wyglądać, ale (tak, to jest TAKIE ważne „ale”)zakodowanie wygodnych i bezpiecznych patentów na własną ubraniową komunikację

Czas: 15 minut teoria + rozpracowanie patentu dla każdego z osobna – po 15 minut

………………………………………………………………………………………………………………………

Wyobrazenie#2 Nie umiem czytać

Owszem, zdarza się… ale dobrze by było dowiedzieć się, jak jednak mogę użyć swojego głosu tak, by został zapamiętany jako nośnik całkiem intrygujących kwestii?

Pomocne narzędzia:

Praca z głosem, czyli szukanie najbardziej komfortowego dźwięku i nauka „wysłyszenia” samego siebie.

Podstawowe tricki emisyjne, ćwiczenia z mruczenia, aktywowanie przepony w dobrej sprawie.

Sprawdzanie indywidualnych możliwości głosu oraz talentów recytatorskich (odnalezienie w każdym nuty charyzmy 😉

Olivia Fox Cabane, autorka „The CharismaMyth”, piszeteż dla Forbesa i The Huffington Post. Uczy, jak być inspirującą, charyzmatyczną osobą. Są na to sposoby. Nie jestem za pudrowaniem prawdy osobie, za uczeniem sztucznych gestów, ale wiem, że kluczem do wyhodowania całkiem zdrowej charyzmy jest świadomość tego, co robimy oraz dlaczego, a to z kolei daje coś na kształt wewnętrznej siły, wyczuwalnej dla każdego. Zaś na końcu (i na początku) poszukiwania w sobie charyzmy powinna pojawić się życzliwość. Przesunięcia punktu widzenia z krytycznego na akceptujący bardzo sprzyja literackim biesiadom.

Czas: 15 minut teoria, 15 minut wspólne ćwiczenie, po 15 minut na każdego uczestnika

…………………………….

Wyobrażenie #3 Mam tremę i co teraz?

Teraz to nic, ale kiedy będzie okazja – z tremą można się zakumplować. Trema to trudny sprzymierzeniec, ale gra po naszej stronie boiska, jeśli… wiemy, w co gramy 😉

Mamy tremę – to OK, gorzej, gdy to ona ma nas.

Zalecania antytremowe:

praca z ciałem, sprawdzenie postawy, akcja: szerokie plecy

kilka sprawdzonych sposobów na panowanie nad tremą

oddech w służbie literatury, czyli tajniki takiego dotleniania mózgu, który pozwoli nam odpowiedzieć na każde, trudne czytelnicze pytanie

Czas ćwiczeń: 30 minut

…………………………………….

 Wyobrażenie nr #4 Pisarz ma pisać, a nie szukać poklasku

Oczywiście, że tak! Gdyby jednak to nie o poklask chodziło, ale o obecność naszej książki na odpowiednich półkach – to wiedzmy, że w dzisiejszych czasach półki księgarskie funkcjonują częstow sieci (nawet osobiste księgozbiory bywają kompletowane online). Czytelnik, ale też i wydawca szperają w sieci. To pewne! Może warto wyjść tej tendencji naprzeciwi przedstawić naszą książkętak, jakbyśmy sami tego chcieli, a nie tak jak chcieliby inni?

– praca nad własnym punktem widzenia, wnioski budujące indywidualnie skrojoną aktywność w social mediach + badanie osobowości książki.

Książka to nie tylko zadrukowane kartki, to zjawisko kulturowe, to wydarzenie, a dodajmy do tego jeszcze budowanie wizerunku pisarza i mamy wspaniałą, musująca miksturę intelektualną.

Będziemy zatem wspólnie mieszać i badać efekty.

Czas: 30 minut (+) :nakreślanie tematu, przedstawienie własnych doświadczeń uczestników i skorygowanie ścieżki działań, wspólna dyskusja, burza mózgów pod czujną kontrolą prowadzącej.

W świecie piszących nie ma obowiązku reprezentacyjnego (chyba, że podpisaliśmy taką umowę z wydawcą), warsztat jest propozycją podjęcia subtelnych, świadomych działań, służących wyobraźni piszących i czytających jednocześnie.

Wymagania techniczne warsztatów:

maksymalna liczba uczestników: 7 – 8

sala, w której każdy będzie mógł swobodnie stanąć (na wyciągniecie ramion)

uczestnicy powinni przynieść ze sobą fragment swoich dzieł (max – 1,5 strony)

w wersji warsztatowej dla 8 osób czas ich trwania to ok 7-8 godzin

jednodniowe zajęcia można podzielić na panele czasowe: 3 godz./ przerwa / 2,5 godz. /dłuższa przerwa/ 1,5 godz.

Koszt – 700 zł netto (za całość, dla prowadzącej)

*metoda jest autorska, oferta chroniona prawem

kontakt@milkamalzahn.pl

warsztaty o ciszy

Nastaw ucho –  warsztaty o dźwięku cz.2

Warsztaty o ciszy

  • Uczestnicy po warsztatach mogą zmienić podejście do dźwięku;
  • Nauczą się wyciągać więcej korzyści z rozumienia i rozpoznania ciszy;
  • Określą własne sposoby korzystania z brzmień, które niesie świat;
  • Poznają zagrożenia, ale też zrozumieją jaką trampoliną dla pracy umysłowej, lub dla uzyskania stanu spokoju – jest cisza.
  • Warsztaty mają charakter edukacyjno-rozrywkowy, wspomagający umiejętności kreowania (w każdym kontekście)

***

Plan

  1. Krótki wstęp odkrywający tajemnice ciszy (znaczenia sensoryczne, psychologiczne, fizyczne i akustyczne);
  2. Co można „brac na ucho, czego raczej nie – temat iluzji słuchowe (znaczenie białego szumu);
  3. praktyczne zastosowanie dźwięków, korzystanie na co dzień z muzyki (odsłuch przykładowych brzmień + indywidualne sprawdzenie działania + dyskusja o gustach, uświadomienie sobie własnych preferencji); znacznie pauz i magia własnego głosu (krótkie ćwiczenie);
  4. Muzyka ciała (uświadomienie sobie ilości i jakości sygnałów, które wysyła do nas ciało (eksperyment ze stetoskopem);
  5. Ćwiczenia z kreatywnego myślenia – jak można wykorzystać wiedzę o ciszy w konkretnych przypadkach (wg. potrzeby uczestników);
  6. Częstotliwości przynoszące relaks – ćwiczenia z kamertonami
  7. Zagrożenie hałasem i grożenie ciszą (mała psychologia wielkich codziennych spraw)  zwrócenie uwagi  na temat przebodźcowania dźwiękowego;
  8. Eksperyment myślowy zatytułowany: absolutna cisza w mediach, czyli jaki byłby ten świat, gdyby… 😉

Czas 1,5 godziny (wersja skrócona 🙂