Blog

Warsztaty – sztuka pisania piosenki optymistycznej?

Naprawdę wszyscy potrzebujemy optymizmu. Chociaż nie wszyscy potrzebujemy piosenek. Ale kto z nas nie nuci  nigdy niczego???

Dlatego pomogę napisać dobrą, optymistyczną piosenkę, piosenkę – pocieszycielkę, piosenkę – talizman, piosenkę na głęboki oddech 😉
To da się zrobić lekko, bez generowania stresu, bez obaw, bez napięcia. Są na to sposoby! Wprawdzie nie na każdego działają, ale po warsztatach – będziesz mieć pomysł na swój tekst (a przynajmniej na pierwsze, zgrabne linijki)

Posłuchaj….

Pytanie zadawała i rozmowę zmontowała Dorota Sokołowska (Love!) 🙂

 

Szanowny adepcie sztuki pisania piosenek – jeżeli o mnie dotąd nie słyszałeś – to nic dziwnego. Ukrywam się. Za słowami najczęściej. Piosenki piszę od lat dwudziestu co najmniej, kiedyś dla siebie – teraz dla rozmaitych artystów, zajmujących się bardzo rozmaitą muzyką.

To, co pisałam sama dla siebie jest tu – Miłka na Spotify

O tym, co pisałam dla innych, trochę mówię w filmie i piszę  – to poniżej. Tymczasem….

Dzień 1

Set 1 (ok. 2 godziny):

  • Wprowadzenie, szybka rozmowa o oczekiwaniach
    O co chodzi, po co to wszystko i czy piosenka ma tę moc?

  • Budowa piosenki: strefy, zastosowania
    Wersy, refreny i te magiczne momenty, które łapią za serce – teoria i trochę praktyki!

  • Rytmika jako wsparcie – praktyczne ćwiczenia
    Czy tekst może tańczyć? Może i będzie – nawet bez muzyki!

  • Balansowanie nastrojem i emocjami
    Jak sprawić, żeby piosenka wywoływała te emocje, na których nam zależy.

Przerwa (30 minut)

Set 2 (2 godziny):

  • Pomysł jako podstawa: szukanie, segregowanie, generowanie fraz
    Burza mózgów, poszukiwania – nawet z najbardziej absurdalnych myśli może urodzić się hit!

  • Piszący vs. śpiewający – współpraca
    Gdy tekst chce być śpiewany przez kogoś innego: szybki kurs BHP współpracy dla ludzi słów i ludzi dźwięku.

  • Przykłady dobrych tekstów, analiza
    Przyglądamy się słowom, które rozśmieszają, wzruszają lub zatrzymują nas w biegu.

  • Różnicowanie językowe – możliwości i ograniczenia

  •  zadanie domowe – szkic piosenki

Dzień 2

Set 1 (ok 2 godziny):

  • Praca własna: pierwsza piosenka – próby, szkice, rozwiązywanie dylematów
    Zamiast chodzenia po omacku – lekkie szkicowanie, wątpliwości mile widziane!

  • Ćwiczenia z wyobraźni: jak to zabrzmi, kto to zaśpiewa?
    Może twój tekst potrzebuje głosu z kosmosu? Albo sąsiad za ścianą ma wokal idealny?

  • Wersja z muzyką / bez muzyki
    Co jeśli muzyka się pojawi… a co, jeśli tekst musi obronić się sam?

Przerwa (30 minut)

Set 2 (ok. 2 godziny):

  • Konkretne rozmowy o konkretnych pomysłach – szlifowanie i redagowanie
    Czasem trzeba podostrzyć, czasem wygładzić.

  • Tekst „skrojony” na miarę wykonawcy – praktyka
    Jak wymyślić „tekst idealny” dla konkretnego głosu, charakteru, temperamentu?

  • Uniwersalne zasady pisania? Panel otwarty
    Czy istnieje złota recepta? Zapraszam do wspólnej debaty.

  • Prezentacje, wymiany wrażeń, zakończenie
    Testujemy, czy piosenka działa – i czy potrafi rozjaśnić dzień.

Moja muzyczna historia to opowieść o pisaniu i śpiewaniu – zarówno dla siebie, jak i dla innych. Mam na koncie dwa autorskie albumy: „Mapa” oraz „Sequel”, który nagrałam z Michałem Jacaszkiem. Nagrałam utwory na składanki, takie jak „Gitarą i Piórem 3”, „Ascension” czy „Zielona cytryna”. Często tworzę teksty „dla znajomych” – i bywa, że to oni nadają moim piosenkom nowe brzmienie.

Współpracowałam z Michałem Jacaszkiem, Wojciechem Burą (np. „Planety Skóra”) oraz Rochem Poliszczukiem, Rafałem Boniśniakiem, Piotrem Woźniakiem, Tomkiem Lewandowskim i nie tylko. Moje teksty śpiewane były także w różnych projektach i podczas festiwali, również przez innych artystów. A na przykład piosenka „Cholerna ślepa Julia” pojawiała (beze mnie) na festiwalu piosenki aktorskiej! No w każdym razie  – wciąż istnieją w różnych interpretacjach.

Lubię, gdy moje słowa dostają nowe życie, bo tak naprawdę tworzę je dla ludzi i z myślą o tym, żeby można je było pośpiewać po swojemu.

Miłka Malzahn, pisze powieści, myśli powieści, oraz powiada powieści (ale to tylko na specjalne życzenie tylko). Jest filozofem, dziennikarzem, pisze książki, wykłada na uczelniach i robi czapki na szydełku, bo ma taką fantazję i lubi podążać za nitką.