Przedzierając się przez warstwę zimy, wąski korytarz złożony z wiatru i śniegu pędzącego w poprzek drogi, wystukuję w głowie rytm, który spowolniłby oddech i przybliżył drogi koniec. tam tadam tam, tam (raczej… tam  

roz-tańcze-nie. Jednak roz, ale i – nie. Nie wzbrania się Nowemu Rokowi niczego (oprócz tego).